Uzupełniona mapka ujezdu poczepowskiego

Uzupełniona mapka ujezdu poczepowskiego

Kliknięcie na obrazek przenosi do portalu chomikuj.pl, gdzie znajduje się mapa w lepszej rozdzielczości.

Poprzednia wersja mapki i spisu miejscowości znajduje się we wpisie Szlachta ujezdu poczepowskiego. Ponieważ trwają prace nad opracowaniem mapy województwa smoleńskiego z udziałem portalu EXGEO, niniejszy spis ułożony jest wg miejscowości. Nie pomijam ich właścicieli, jednak ich wątki biograficzne zostały pominięte. Zainteresowanych czytelników ewentualnie zapraszam do korespondencji.

Opis i mapka sporządzone na podstawie Metryki Litewskiej oraz wydawnictw rosyjskojęzycznych i ukrainojęzycznych, takich jak:

Oleksander Łazarewskij, Опісаніе Старой Малороссіи, Kijów 1888, t. 1, dalej jako Opisanie.

Генеральне слідство про маєтності Стародубського полку. Збірник історично-філологічного відділу №65.I. Український архів, Т. 1, Kijów 1929, dalej jako HS1

Историко-статистическое описание черниговской епархии, Czernihów 1873, t. 7, dalej jako ISOCE.

Обозрение румянцевской описи Малороссіи, Czernihów 1875, cz. 3-4, dalej jako Obozrjenje.

Czesława Jankowskiego pt. Powiat oszmiański: materiały do dziejów ziemi i ludzi cz. 2, Petersburg 1897, dalej jako Jankowski.

Azarowo Азарово, Озарово

Majątek Azarowo nad rzeką Sudość wymierzył w 1641 roku mierniczy starodebski Hryhory Weliuszycki specjalnie dla kozaków Andrzeja, Iwana Bartoszewiczów, Iwana Hrodzbolskiego i Pawła Krotowycza, „na każdy koń po cztery włóki” (Opisanie, s. 305). Następnie w roku 1646 na polecenie marszałka Kierły i sędziego Ciechanowicza tenże mierniczy wydał list mierniczy dla Wasyla Jakowlewicza Hołówki na grunt wysznorozski po drugiej stronie Sudości, z dokładnym opisem granic (Obozrjenije, cz. 3-4 s. 620). Istnieje też drugie Ozarowo w ujeździe starodebskim.

Bałakinowo

Nadanie derewni Bałakinowo i Rudno (Рудня?) po zdrajcy Wasylu Sołakinie. Dn. 27 10 1635 Źródło: ML 108 k. 449,20

Bałykino Балыкино

Nadanie Andrzejowi Masalskiemu kniaziowi dóbr po zdrajcach Iwanie i Wasylu Kozłach, derewni Ziewakino (Ziewiakino, Зеваки w ujeździe poczepowskim), połowy derewni Rohaczowka, a po Wasylu Daniłowiczu Szałyzie derewni Bałykino (Балыкино, w ujeździe starodebskim), połowy Rohaczowki Dn. 15 09 1633 Źródło: ML 110 k. 165,00

Biełohoszcz Белогощъ Wg informacji z 1729 roku sioło Biełohoszcz (ukr. Белогощ) w sotni mhlińskiej należało do Mikołaja Abramowicza. 1648 Źródło: HS HS1 k. 490,00

Nadanie derewni Bobynicze dwoje [?] (Babinicze na mapie Chrzanowskiego, na mapie sowieckiej Басиничи) nad rzeką Worobiejną (Веробейня), derewnię Nierdelicy (może Gnieździlicze na mapie Chrzanowskiego) po Dmitrze Tutkieninie na rzece (tu okienko), derewnię Polanki po Stepanie Rakowskim, prawem lennym wieczystym, z placem w Poczepie. Dn. 29 12 1620 Źródło: ML 097 k. 265,20

Bołotiechowo Болотьхово

Nadanie derewni Bołotiechowo (Болотьхово) nad rzeką Pies (Пяс) po synu bojarskim Arole Andrzejowi Klimoszynie, derewni Rohow (Рогово) nad rzeką Sadością (Судость) po Hryhorym Bajkaczkarowie i Fiedorze Konstanynie, prawem lennym wieczystym, z placem w Poczepie. Lokalizacja Rohowa niepewna, gdyż miejscowość o tej nazwie jest oddalona bardzo na południe od Bołotiechowa. Bołotiechowo i Rohowo oznaczone na mapie. Dn. 29 10 1620 Źródło: ML 097 k. 259,10

Chotyno

Nadanie derewni Kisielowo nad rzeką Biełoczą po synie bojarskim Iwanie Paszkowym, a po Konstantynie Paszkowie i Wasylu Ilwowu [?] derewnię Chotyno nad rzeką Ussą (Уса), prawem lennym wieczystym, z placem w Poczepie. Rzeka Usa oznaczona na mapie (północno-wschodnia część ujezdu), ale miejscowości nie znalazłem. Dn. 29 10 1620 Źródło: ML 097 k. 255,10

Czarnobabcy чернобабки

Nadanie Andrzejowi Kotowskiemu derewni Czarnobabcy (Чернобабки) nad rzeką Derewiejną po synu bojarskim Wasylu Prokofieju Illwowym, derewni Miłaszowo (Милашово) nad rzeką Kościcą (Костица) po Piotrze Kuźminym, derewni Olszyno (Волжино) nad rzeką Ussą (Уса) po synach bojarskich Mordwinowych, a Wojciechowi Kotowskiemu młodszemu derewni Dziemianowo (Демьяново) nad rzeką Kościcą (Костица) po Hrehorym Ilmowym, prawem lennym wieczystym, z placem w Poczepie. Wg informacji z 1729 roku sioło Demianki (ukr. Демянки) należały do Abramowicza, który osadził tu niejakich Denisa i Miliuszka, por. HS 1, s. 432 Dn. 30 10 1620 Źródło: ML 097 k. 205,20

WŁOŚĆ CZOŁCHOWSKA

Wg informacji z 1729 roku włość czołchowska przed buntem Chmielnickiego znajdowała się we władaniu niejakiego Ustynowicza i Pułaskiego (por. HS1, s. 1, 394). Włość trudna do zlokalizowania, możliwe jednak, że znajdowała się w późniejszej sotni bakłańskiej nazwanej tak od miasteczka Bakłan (Баклань). 1648 Źródło: HS HS1 k. 394,00

Wg informacji z 1729 roku włość czołchowska przed buntem Chmielnickiego znajdowała się we władaniu niejakiego Ustynowicza i Pułaskiego (HS1, s. 396). Patrz Ustynowicz. 1648 Źródło: HS HS1 k. 396,00

Czuchowo

Włość: poczepowska. Nadanie derewni Czuchowo nazwanej w 1641 roku Ignaciowo z folwarkiem w niej pobudowanym i pustoszy Bibiki (Бибики) po Janie Łopińskim, prawem lennym wieczystym. Dn. 19 02 1641 Źródło: ML 108 k. 800,20

Domanicze Доманичи

Wg ukraińskiego przekładu z polskiego dokumentu, Krzysztof Krupski porucznik poczepowskiej chorągwi kozackiej Hawryła Kierło marszałka starodubskiego (Obozrjenje, s. 613)

Dymowo Дымово

Zgoda dla Anny Krajewskiej na przekazanie siół albo derewni Dymowo (Дымово) i Chłuzy na rzecz nieznanej osoby (pozostawiono okienko), prawem lennym wieczystym. Data dzienna nie jest znana (pozostawiono okienko), było to jednak między 25.10 a 19.11. 10 1634 Źródło: ML 108 k. 283,20

Dziemianowo демьяново

HS 1, s. 432 Dn. 30 10 1620 Źródło: k. 205,20

Harabocze Хоробочи

Nadanie derewni Harabocze (Хоробочи) nad rzeką Arabocią i Bołocienką po synie bojarskim Fiedorze Timofiedorowiczu Słamardim, derewi Kulniowo (Кульнева) po Aleksandrze i Wasylu Niebolszych nad rzeką Pies (Пяс), prawem lennym wieczystym,z placem w Poczepie. Dn. 29 10 1620 Źródło: ML 097 k. 207,10

Zgoda króla na przekazanie komukolwiek derewni Haraboczy (Harabocze, Хоробочи) nad rzeką Haraboczą i Bołoczeńskie, derewni Kulnojczy (Kulniowo, Кульнево), placu w zamku poczapowskim, Dn. 26 03 1626 Źródło: ML 099 k. 588,20

Nadanie Mikołajowi Pacewiczowi Koniuszewskiemu dóbr po Adamie Ludowiczu, które miał po synie bojarskim Fiedorze Tymo Fiedorowiczu Slamardym derewni Harabocze (Хоробочи) nad rzeką Haraboczą i Bołoczenką, derewni Kulnowia (Kulniowo, Кульнево) po Aleksandrze i Wasylu Niebolszych na rzece Pies (Пяс) oraz placu w zamku poczepowskim, prawem lennym wieczystym. Dn. 04 09 1624 Źródło: ML 101 k. 087,20

Hłazowo hłozowo глазово

Nadanie derewni Hłazowo (Глазово) po synu bojarskim Fiedorze Nieczaju Rakozinnym, sieliszcza Dimowy nad rzeką Bołoczyną po Iwanie Byskonnym, prawem lennym wieczystym, z placem w Poczepie. Dn. 30 12 1620 Źródło: ML 097 k. 200,20

Nadanie Jakubowi Milanowskiemu dóbr po zdrajcach Suchodolskim, Czupkowie, Czemesie i po Andrzeju Krajewskim: 1. słobodki Miszkowo (Miszkowka Мишковка) i Czortonczyca po Suchodolskim (tamże miejscowość Suchodół Суходолье); 2. Czupkowicy (Czupkowicze Чубковичи) po Czupkowcach; 3. Rzeszotki i Demianki po Czemesie; 4. ku temu obrąb smoleński Rojewszczyzna, 5. Hłozowo (Hłazowo, Глазово) po Jędrzeju Krajewskim w ujeździe poczepowskim, prawem lennym wieczystym. Dn. 30 09 1633 Źródło: ML 110 k. 180,00

Horodniki ogrodniki огородники

Nadanie derewni Horodniki (Огородники) nad rzeką Ordyńce po Dmitrze Truchoninie Bransczeninie, derewni Sapirakinia (Saprahinca, Супрягино) nad rzeką Czerobrą (Чороборка, Хороборка) po Iwanie Ofanasowiczu Bołtynie, derewni Rahozino, Rohozino (Рагозино, Рогозино) nad rzeką Kością (Коста) po Dmitrze Ściepanie Niejelowych, prawem lennym wieczystym, z placem w Poczepie. Patrz także: http://smolensk.alchymista.pl/danina-krzysztofa-jankowskiego/ () Dn. 29 12 1620 Źródło: ML 097 k. 118,20

Włość: poczepowska. Nadanie Nikiforowi Szejeckiemu (Siejecki) uroczyska Ogrodniki (Horodniki, Огородники), „gdzie teraz kilka poddanych mieszka”, włók 10, we włości poczepowskiej w nagrodę za dochowanie wierności królowi podczas gdy mieszczanie i kozacy uchodzili do Moskowian, prawem lennym wieczystym. Dn. 17 04 1625 Źródło: ML 101 k. 273,10

Hromyki Горемыки

Zgoda dla Gabriela Kierło na przekazanie 3 włók pustych nad rzeką Sudością (Судость) zwanych Hromyki (Горемыки, Громыки) na rzecz Jana Szypulskiego. Dn. 26 02 1637 Źródło: ML 108 k. 558,20

Hubastowo Губостово

Nadanie Aleksandrowi Wilczkowi dóbr, które trzyma dożywotnio jego żona Halszka Puzynianka, a mianowicie dworu Hubastowo (Губостово) i derewni Onochowo (Онохово) z pustoszami i siedliskami. Do tego place dwa w zamku i mieście Poczepie z ogrodami dwoma na posadzie. Prawem lennym wieczystym. Dn. 11 04 1636 Źródło: ML 108 k. 480,10

Król zatwierdza Wilczkowi i jego żonie Halszce Puzyniance intromisję na dobra lenne wieczyste dwór Hubastowo (Hubastowo, Губостово) z derewnią żyłą Hubaczowem oraz siedliska należące do dworu Hubastowo: Berendiczy, Mosiejowo (Мойсеевщина) zwane też Oleksiejowo, Ormino (ukr. Вормин, ros. Вормина), Wiotuszki (Ветошки), Uchod „z namieniem ormińskim Ojczyzne Suplecz z Podbiełowcami” (Побелово), derewnię Moszkowo (Машкова), siedliszcze Kudrycze „z dawna należące”, siedliszcze Dombrowka (Дубровка), Przydanica, Młyn na rzece Derewiejnie, derewnię Tupalcy (Туболцы), derewnię Waszkiewiczy (Waśkowiczy, Васковичи), derewnię Iwaszkowo (Ивашкова) „należące z dawna”, siedliszeczko Bułatowo, derewnię Kornanowo „należące z dawna”, siedliszcze Mała Najdzynka, Tuziczy, Dąbrówka, Horodziec, Przydanica, derewnię Onochowo (Онохово) po Siemienie Paszkowym z lasem i z ojczyzną, siedliszcze Czemiczyno po Sawinie nad rzeką Sudością (Судость). Do tego w zamku starodebskim i w mieście dwa place i dwa ogrody na posadzie. W dokumencie cytowany jest list intromisyjny z 7.05.1637 wystawiony w Hubastowie przez Pawła Wadaszyńskiego dworzanina skarbowego, Jana Sipiańskiego generała nadwornego powiatu kowieńskiego oraz trzech szlachciców: Stanisława Mackiewicza, Mikołaja Lasudowicza, Jana Koreynowicza [Koreguowicza?]. List intromisyjny wystawiony na podstawie listu Mikołaja Tryzny podskarbiego i pisarza ziemskiego WKsL. Przywilej pierwotny wystawiony został w Wilnie 22.04.1636 r. Dn. 28 11 1639 Źródło: ML 108 k. 706,10

Jesimontowka Есимонтовка, Симонтовка

Wg informacji z 1729 roku sioło Jesimontowka (ukr. Есимонтовка) należała do Fiedora Jesymontowskiego, a potem do jego syna Iwana, jednakże robił to chyba w imieniu Abramowicza, czytamy bowiem „за владенія полского владел, значала, як и всею Мглинщиною з городом Мглином пан литовский воевода троцкий Николай Абрамович”. Miejscowość nad Woroniuchą, koło Starego Romanowa. Nazwa miejscowości mogła też pochodzić od Aleksandra Eisimonta starosty poczepowskiego patrz ISOCE, s. 143. 1648 Źródło: HS HS1 k. 492,00

Kazanowo Козанова

Nadanie derewni Bliźnica nad rzeką Kostą (Коста), derewni Bałykino nad tąż rzeczką, połowy Rochaczewki, derewnią Kazano[wo?] (Козанова) nad rzeczką Bobrykiem i innych, po Andrzeju Krasowskim (Krajewskim?), prawem lennym wieczystym. Dn. 13 03 1641 Źródło: ML 108 k. 816,20

Kisielowo

Przywilej dla Daniela Berżańskiego na dochodzenie sądowe prawa do derewni Kisielowo, Horymno (Chotyno) nad rzeką Usą i inne „pustowszczyzny” po nie spełniającym powinności obronnych Macieju Godaczewskim. Majątek mógł się znajdować w górnym biegu rzeki Usy. Dn. 07 03 1635 Źródło: ML 108 k. 342,10

Kołodnia Колодня

Zgoda dla Jana Łopińskiego na zrzeczenie się dóbr na rzecz Jana Kozaryna. W skład dóbr wchodzi derewnia Kołodnia (Колодня), wieś Wysoka, mają być dzierżone prawem lennym wieczystym. Dn. 21 04 1638 Źródło: ML 108 k. 612,20

Korotkie короткая

Nadanie derewni Korotkie (Короткая) nad rzeką Turzym [?] po Iwanie Oleksiejowym, derewni Harpowa nad rzeką Derewienką po Wasylu Prokopowiczu Ilwowym, derewni Wialhy nad rzeczką Nalotnią po Tymofieju Marcinowym, derewni Tarutyno (Тарутина) nad rzeką Uścią (Уса) po Fedorze Szamartym i po Hryhorym Bajkaczkarowym, prawem lennym wieczystym, z placem w Poczepie. Patrz także: http://smolensk.alchymista.pl/danina-krzysztofa-jankowskiego/ (Jankowski, s. 279-282) Dn. 29 12 1620 Źródło: ML 097 k. 127,10

Korzeniowo

Przywilej dla Aleksandra Chełchowskiego na dobra po zdrajcy Olizarze Iwanowiczu, a mianowicie pustosz Koreniowo (Korzeniowo? Корнева), prawem lennym wieczystym. Dn. 05 03 1635 Źródło: ML 108 k. 337,10

Kosacze Косачи

Wg informacji z 1729 roku derewnię Kosacze (ukr. Косачи) nad rzeką Kosaczenką (Косаченка) posiadał szlachcic Eysmont (ukr. Есимонт, Esimont Jesymontowski?) 1648 Źródło: HS HS1 k. 468,00

Kurszynowicze (Куркановичи, Куршановичи)

Włość: mhlińska Powtórne nadanie dla Daniła, Konstantego, Osipa Boroźnina oraz Michała i Hlina Rubcowów, ludzi narodu moskiewskiego wiernych obywateli Rzplitej, którzy po zdobyciu przez Moskowię Staroduba zostali wzięci do niewoli i stracili swe przywileje. Król zatem „z zwyczajnego naszego nad niemi jako cudzoziemcami politowania”, podczas trwania Sejmu, powtórnie nadaje Boroźninom pustosz Kurczynowicze, Kłus, Horosk nad rzeczką Snowią (Snowia, Снов w ujeździe starodebskim*), pustosz Miedwiedowo (ukr. Медведово), pustosz Jarcowo (ukr. Ярцево), Zawiczy, Bochajowskaja. A we włości mhlińskiej (ujezdu poczepowskiego*), pustosz Rosczymińskaja, pustosz Kleszczowo w tejże włości (raczej na południu ujezdu starodebskiego!), pustosz Rojewskaja, oraz w ujeździe starodebskim pustosz Karcowo (Harcowo Гарцево) nad rzeczką Rosoczką (Rosuchą, Рассуха), w okolicach wsi Boroźninowo (Борознино). Rubcowie natomiast dostaja pustosz Bobki (Бобки) nad rzeką Studeniem, pustosz Lachowo (Pustosz Lubeczane Любечане), pustosz Kusznowo (Kurznowo, Kuzłowo, Kurzłowo, Kuroznowo, Курозново), sieliszcze Raziniczy (Razaryczy, Rażeniczy, Rożenice, Rożeniacze, Zaniczy), „każdy z nich część swoję, której przedtym był dzierżącym”, prawem lennym wieczystym. W 1638 roku Kurszynowicze zamieszkiwało 22 gospodarzy. Dn. 23 02 1635 Źródło: ML 108 k. 313,20

Łozawkino

Nadanie Hrehoremu Dołmatowi bojarszczyzny syna bojarskiego Łakowstazego, sioła Łozawkino „z górę” (?) Łozawie, sioła Welaszowna, Bołonino, sioła Izdecziaki w wierzch rzeczki Łozawki, z poczynkiem Hadykina nad tąż rzeczką Łozawką, które dzierżył syn bojarski Ihnat Mazinow, do tego plac w zamku na pobudowanie domu i ogrodów w miasteczku Poczepow, prawem lennym wieczystym. Miejscowości niezidentyfikowane. Dn. 10 07 1620 Źródło: ML 096 k. 213,00

Łyczewo Лучева

Nadanie derewni Łyczewo (Лучева) nad rzeką Bobrzykiem (Бобрык, Печня) oraz derewni Białe nad rzeką Kostą, a także pustoszy Kusino, Zieromna „i insze pustoszy do nich należące” po nieboszczyku bezpotomnym Wawrzyńcu Pokańskim (Poliańskim?), prawem lennym wieczystym. Dn. 03 07 1636 Źródło: ML 108 k. 521,20

Makarowo Макарово

Nadanie Janowi Kotłowi sieliszcza Makarowo (Макарово) z pustoszą nad rzeką Sudością (Судость) po niejakim Michajle Niewerowie, który się „do Moskwy z żoną i z dziećmi przedał”, prawem lennym wieczystym. Dn. 17 02 1635 Źródło: ML 108 k. 309,20

Mała Deremienka Малая Деременка

Wg informacji z 1729 roku derewnia Mała Deremienka (ukr. Малая Деременка, ros. Малая Деремна, Deremna) należała do szlachcica Ptacha. 1648 Źródło: HS HS1 k. 468,00

Maniuki Манюки

Włość: czołchowska Wg informacji z 1729 roku sioło Maniuki (ukr. Манюки) znajdowało się we władzy niejakiego „Horańskiego” (Гаранский, Агарянский), z czego można wnosić, że chodzi o Aleksandra Woynę Orańskiego. Por. HS 1, s. 396, 485. Nie wiadomo gdzie znajdowało się sioło 1648 Źródło: HS HS1 k. 396,00

Mhlin Мглин

Przywilej dla miasta Mhlin na prawo magdeburskie Źródło: ML 099 k. 585,20

Nadanie Kozakom mhlińskim włók 400 na koni 100 rycerskiej kozackiej służby po 4 włóki na „koń” jeden i place w zamku na pobudowanie domów i ogrody za zamkiem, prawem lennym wieczystym. Mają mieć 6 lat wolnizny, po której wyjściu mają pełnić służbę rycerską kozacką i straż na zamku Mają posługiwać się chorągwią czerwoną z krzyżem czarnym, która ma być w dozorze i władzy przełożonego zamku mhlińskiego. Sądy mają być odprawiane przez starostę a w niebytności przez kapitana, a sprawy ich mają być wpisywane do ksiąg zamkowych Mhlina. Popis mają odbywać raz na kwartał. W razie długotrwałego oblężenia mają otrzymywać żołd 8 zł na „koń” ze skarbu WKsL. Danina mogła się znajdować na południe od Mhlina, na mapie Chrzanowskiego widnieje tam Folwark Kozacki. Dn. 03 04 1625 Źródło: ML 101 k. 215,10

Włość: mhlińska Nadanie Mikołajowi Abramowiczowi wojewodzicowi smoleńskiemu miasta Mhlin (Мглин) ze wszystkimi do niego „z dawna” należącymi wsiami, derewniami, także nowymi słobodami. „A przytychże dobrach Mhlin nazwanych i adiacentiach jego wszystkich in genere et specie włók pięćset”. Wszystko to prawem lennym wieczystym. Dn. 24 04 1634 Źródło: ML 108 k. 124,20

Michajłowsk Михайловско

Wg informacji z 1729 roku sioło Michajłowsk (ukr.Михайловско) w sotni bakłańskiej należało do niejakiego Rewunia (por. HS1 s. 486) lub Rewuckiego. Istnieją dwie miejscowości o tej nazwie w pobliżu miasteczka Bakłań (Баклань), lecz ta znajdowała się nad rzeką Bojną (Бойня). (Opisanie, s. 271). 1648 Źródło: HS HS1 k. 486,00

Mieżenki Меженки

Informacja z 1729 roku o tym, że sioło Mieżenki (ukr. Меженки) przed 1648 rokiem należało do niejakiego Pawła Wadaszyńskiego, szlachcica prawosławnego. Miejscowość niezidentyfikowana. 1648 Źródło: HS HS1 k. 481,00

Miłaszowo милашово

HS 1, s. 432 Dn. 30 10 1620 Źródło: k. 205,20

OLSZYNO Волжино

HS 1, s. 432 Dn. 30 10 1620 Źródło: k. 205,20

Ormino Орміно

Nadanie Janowi Wilskiemu pustoszy Łapaszna (Łopazna, ukr. Лопазна) po bojarzynie Hawryle Toropowym w powiecie starodebskim, prawem lennym wieczystym. Dn. 05 08 1634 Źródło: ML 110 k. 498,20

Nadanie Mikołajowi Abramowiczowi słobody Mhlin włók 500 prawem lennym wieczystym. W skład dzierżawy wg HS1, s. 462 wchodziło sioło Ormino (ukr. Орміно), derewnia Czeszujki (ukr. Чешуйки), sioło Wysokie (ukr. Високое), sioło Kostynycze (ukr. Костиничи, Костяничи), sioło Łopazna (ukr. Лопазна), sioło Semki (ukr. Семки), sioło Lalicze (uk. Ляличи) i derewnia Sanniki (ukr. Санники). Dn. 24 04 1634 Źródło: ML 110 k. 358,00

Orzechowo Рюхово

Nadanie derewni Orzechowo (Рюхово) po synu bojarskim Siemionie Paczkowym, derewni Czerniczyno (na mapie Chrzanowskiego Czerniżewo, na mapie sowieckiej Чернятка) po Mikicie Sawinie, prawem lennym wieczystym, z placem w Poczepie. Nieco bardziej na północny zachód na mapie Chrzanowskiego widnieje Folwark Czernetczyna, jednakże skojarzenie miejscowości Рюхово i Чернятка daje większe prawdopodobieństwo prawidłowej lokalizacji. Dn. 29 12 1620 Źródło: ML 097 k. 261,10

Осколковъ, Осколково

Nie wiadomo do kogo należało. Opisanie, s. 337

Pliśniczy ?

Nadanie Andrzejowi Sobocie Krasowskiemu (Krajewski?) dóbr po zdrajcy Wasylu i Kiryle Szalychinach derewni Plisniczy z pustoszą i innymi, prawem lennym wieczystym. Miejscowość niezidentyfikowana. Dn. 13 09 1633 Źródło: ML 110 k. 174,00

Poczep Почеп

Włość: poczepowska Nadanie horodziszcza Poczepowo (Почеп) prawem lennym wieczystym Dn. 10 11 1629 Źródło: ML 099 k. 610,20

Włość: poczepowska Nadanie kozakom poczepowskim na koni 50 włók 200, po 4 włóki na „koń” jeden, także place w zamku na pobudowanie domów i ogrody za zamkiem Poczep, z wolnizną na lat 6, z chorągwią w kolorze czerwonym z krzyżem białym. Mają być pod władzą „przełożonego” zamku Poczep (kapitana?). Mają obowiązek pełnienia służby kozackiej i straży na zamku kolejnej, gdzie im będzie ukazana. Sądzić się mają prawem i statutem, którym sądzą się kozacy przez starostę, w niebytności kapitana odprawowane być mają. Co kwartał mają odbywać popisy. Król nie będzie ich przymuszać do noszenia listów królewskich. W razie dłuższego oblężenia mają otrzymywać żołd po 8 zł na koń ze skarbu za każdą ćwierć. Brak informacji gdzie dokładnie były ich daniny, jednak rosyjskie nazwy miejscowości Пушкары i Козачки pomiędzy rzekami Derewiejną i Sudością wskazywałyby na to właśnie miejsce. Dn. 08 04 1625 Źródło: ML 101 k. 242,20

Przywilej dla Zygmunta Karola Radziwiłła krajczego WKsL na robienie towarów leśnych w ujeździe poczepowskim, bezterminowo. Dn. 09 05 1634 Źródło: ML 108 k. 146,10

Zatwierdzenie dla Gabriela Kierło i matki jego Krystynie Wołłowiczównie małżonce Mikołaja Tryzny pisarza WKsL dóbr Poczepow z wszystkimi przynależnościami, prawem lennym wieczystym. W przywileju czytamy, że Kierło ma otrzymać nie tylko te dobra, które już są w ramach dóbr poczepowskich, lecz także „te od państwa moskiewskiego przez komisarze od Poczepowa rekuperowane”. Dn. 13 12 1636 Źródło: ML 108 k. 551,10

Mikołaj Tryzna pisarz WKsL, podskarbi ziemski oraz starosta błudnieski, ożski i przełomski wnosi prośbę w imieniu małżonki swej Krystyny Wołowiczówny, 1-voto Kierłowej, i syna jej Gabriela Kierło, aby w Poczepie ustanowiono dwa jarmarki: jeden na Świętego Illa, a drugi na święto Streteia Bohorodycy, według starego kalendarza. Handlować mają prawo ludzie „jakiejkolwiek płci, stanu i kondycji”, kupcy, kramarze. Przywilej nadany na sejmie walnym. Dn. 16 02 1637 Źródło: ML 108 k. 556,20

Pokonie Поконь

Nadanie dla Krzysztofowi Januchnowiczowi dóbr po zdrajcy Iwanie Kakorze derewni Pokonie (Поконь) nad Ipucią (Ipuć, Ипуть) w ujeździe popowogórskim, także po innych zdrajcach: Ilii Wiszkowatym, Oleksieju Hrymiakinie, Wasylu Chlebowie (nazwy miejscowości niepodane), a do tego pustosz Korzeniewo (Корнева) w ujeździe poczepowskim nad rzeką Kustą (Kościa, Коста), prawem lennym wieczystym. Dn. 23 02 1634 Źródło: ML 108 k. 082,20

Rohow Рогово

jw Dn. 29 10 1620 Źródło: ML 097 k. 259,10

Rubcowo Рубча

Nadanie dóbr Sotnikowo i derewienki Rubcowo (Рубча) po zdrajcy Romanie Mikulinie, prawem lennym wieczystym. Rubcowo zostało założone przez Leona Rubca (Opisanie, s. 312) Dn. 09 09 1636 Źródło: ML 108 k. 547,10

Szmatowo

Zgoda dla Gabriela Kierło na przekazanie dóbr Szmatowo z 3 włókami gruntu na rzecz nieznanego z imienia pana Szabłowskiego. Dn. 26 02 1637 Źródło: ML 108 k. 561,20

Szumarowo Шумарово 1

Włość: poharska Nadanie plebanii poczepowskiej wsi Szumarowo (Шумарово) nad rzeką Użą (Usa, Уса), wsi Kaszowo nad rzeką Roszą. Tekst w języku łacińskim. Dn. 20 03 1625 Źródło: ML 101 k. 172,10

Szumorowo Шуморово 2

Szumorowo (Шуморово) nad rzeką Woroniuchą (Воронуса) istniało już w I poł. Wieku XVII; nie wiadomo tylko do kogo należało. Istnieje też miejscowość o nazwie Szumarowo (Шумарово) nad rzeką Usą (Usa, Уса) (Opisanie, s. 338).

Tupalcy Тубольцы

Nadanie derewni Tupalcy (ros. Тубольцы) po Iwanie Ilwowym nad rzeką Bołocinią, derewni Hubasztoje (Губостово) po Sylwestrze i Jakowie Lwowych nad tąż rzeką, derewni Waśkowiczy (Васковичи) po tychże nad rzeką Kosciczą (Костица), derewni Konnanowo po tychże i nad tąż rzeką, derewni Moszkowo (ros. Машкова) po Iwanie Lwowym nad rzeczką Derewiejną, sieliszcza Iwaśkowo (Ивашкова) po Hryhorym Konstantynowie Baykaczkarowym nad tąż rzeczką, prawem lennym wieczystym, z placem w Poczepie. Dn. 29 10 1620 Źródło: ML 097 k. 251,20

Przywilej dla Jana Wolińskiego na bojarszczyznę po Iwanie Lwowym derewnię Tupalcy (Тубольцы), derewnię Hubnotow, bojarszczyzny: po Sylwestrze i Jakowie Lwowych na rzece Szolocinie derewnię Waskowiczy (Васковичи) na rzece Kostycy (Костица), derewnię Karmanowo i Moszkowo (Машкова) po Iwanie Lwowym; derewnię Mierzyno, sieliszcze Iwaszkowo (Ивашкова) po Hryhorym i Konstantynie Bajkaskarowych nad rzeczką Derewiejną; po Siemionie Paskowym i Mikicie Saninie derewnię Onochowo i derewnię Czernicino, trzymane przez nich bezprawnie. Ma otrzymac także plac w zamku poczepowskim z ogrodem na posadzie, wszystko to prawem lennym wieczystym. Czy derewnia Onochowo jest tożsama z Orzechowem, a Czernicino z Czerniczynem, czy raczej Onochowo to Онохово nad rzeką Pies? Dn. 27 03 1623 Źródło: ML 101 k. 062,10

Nadanie Aleksandrowi Masalskiemu dóbr Tupalcy (Туболцы), Moskowo (Moszkowo, Машкова), Iwaskowo (Ивашкова), Habastowo (Hubastowo, Губостово), Iwaskiewicze, Kuźmanowo, Onochowo (Онохово), Strychowo (Стригово), Czernichowo, które dzierżyła Elżbieta Puzynianka Zylska (Rylska?), małżonka Aleksandra Wilczka „wtórego”, prawem lennym wieczystym. UWAGA! Dobra te otrzymał w 1639 roku Aleksander Wilczek, toteż treść dokumentu jest niezrozumiała. Być może błąd kancelarii. Dn. 19 09 1633 Źródło: ML 110 k. 183,20

Usoszki Сошки

Nadanie derewni Tyczowo po Andrzeju Anion [?] na rzece Bobrik, derewni Biała (Беловск?) po Pawuku Ilwowym na rzece Kostie (Коста), sieliszcze Derewnia po Mikiforze Szeickim, sieliszcze Usoszki (Сошки) po Piatym Wojanowem nad rzeką Wierubiejną (Werebejna, Веробейня), derewnię Mierzyno po Fedorze Szemierdinie na rzece Boloczyszczy, prawem lennym wieczystym, z placem w Poczepie. Dn. 29 12 1620 Źródło: ML 097 k. 262,10

Uścinowo Устинова

Zatwierdzenie Aleksandrowi Eysimontowi posiadania pustoszy Uścinowo (Устинова), Szawalino (Шаулино), Szawienki (Sawinki na mapie Chrzanowskiego) po Piotrze Jachimonowie bojarzynie, prawem lennym wieczystym. Dn. 17 09 1633 Źródło: ML 110 k. 179,00

Varia

Zgoda dla Aleksandra Korsaka i jego żony Łucji na przekazanie derewni Czarnobabcy (Чернобабки) nad rzeką Derewienką (Derewiejna), Olszyno (Волжино) nad rzeką Osią (Usa, Уса), Miłaszewo (Милашово) i Demianowo (Демьяново) nad rzeką Kościcą (Костица). Dobra te Korsakowie posiadali po Wojciechu Kotowskim, który na mocy dwóch dekretów sądu zadwornego został ich pozbawiony z powodu nie wypełniania obowiązków lennika. Teraz przekazują je Krzysztofowi i Mikołajowi Kotowskim. Czarnobabce i Olszyno otrzymuje Krzysztof, a Miłaszewo i Dziemianowo Mikołaj. Do tego place i ogrody w Poczepie, prawem lennym wieczystym. Dn. 28 06 1639 Źródło: ML 108 k. 662,10

Wg informacji z 1729 roku przed rokiem 1648 te derewnie istniały już w granicach Rzplitej, choć nie znany jest właściciel. Są to: sioło Kowalewo (ukr. Ковалево), sioło Bałykin (ukr. Баликин), derewnia Tatyszczewo (ukr. Татищево, ros. Татищева istniała już w 1647 roku, por. Łazarewskij s. 273), derewnia Korostelewo (ukr. Коростелево, ros. Коростелева), derewnia Nielżycze (ukr. Нелжичи, ros. Нельжичи), derewnia Diahowo (ukr. Дягово, ros. Дягова), derewnia Szczokotowo (ukr. Щокотово), derewnia Rudnia (ukr. Рудня, ros. takoż), derewnia Plewki (ukr. Плевки), derewnia Żorawlewo (ukr. Жоровлево, ros. Жоровлева), derewnia Szerszawicze (ukr. Шершавічи), derewnia Wiazowsko (ukr. Вязовско), derewnia Szniaki (ukr. Шнявки), derewnia Buczki (ukr. Бучки) 1648 Źródło: HS HS1 k. 496,00

Werebejna Воробейня

Nadanie derewni Werebejna (Воробейня, Воробейна) nad rzeczką Werebejną po Michale Ułekowie, sieliszcza Podliurowo (ros. Подузово?) nad rzeką Pies (ros. Пяс) po Piatym Woronowym, sieliszcza Turowo po Iwanie Pyszkowym, wsioła Wrańce po Ławrientieju Arzecznym [?!] oraz połowę miejscowości Arzeczne [?], prawem lennym wieczystym, z placem w Poczepie. Dn. 31 10 1620 Źródło: ML 097 k. 234,10

Wieluchany Велюханы

W roku 1632 danina soboru uspieńskiego w Mhlinie ISOCE, s. 124. Źródło: k.

Wysoka Высокая

Nadanie Janowi Kazimiеrzowi Łopińskiemu dóbr po zdrajcach Iwanie Wysockim wieś Wysoka (Высокая), a po Krzysztofie Matwiejewiczu Chunciewiczu i Fiedorze Szejeckiej żonie jego derewnię Kołodnia (Колодня), prawem lennym wieczystym. Dn. 05 10 1633 Źródło: ML 110 k. 196,20

Zapole Заполье

Zapole (Заполье), Palniki (Пальники) i Paszkowo (Пашково) nad rzeką Berezanką istniały już w I poł. Wieku XVII, ale nie wiadomo do kogo należały. Opisanie, s. 317. Źródło: k.

Pomiędzy wsiami Zapole (Заполье), Palniki (Пальники), Paszkowo (Пашкова) i Berezowka (Березовка) a Poczepem Starym (Старопоцзепье) znajdowała się danina cerkwi Świętego Mikołaja (znajdującej się w Starym Poczepie). (ISOCE, s. 164-168). Źródło: k.

Zawalipucie Завалипутье

Zgoda dla Pawła Wadaszyńskiego na przekazanie derewni Szeiczy inaczej Woropanowo, derewni Zawalipucie (Завалипутье), derewni Horbaczy (Harabocze, Хоробочи) na rzecz Siemiona i Fiedora Skrabinów, prawem lennym wieczystym. Dn. 25 03 1635 Źródło: ML 108 k. 399,20

Nadanie dóbr „leżących” i ruchomych po zdrajcy Nikiforze Siejeckim (Szejeckim), „prawem wiecznym kadukowym”, a do tego dobra po tymże Siejeckim, derewnie Sejcze, Horbuczy, Oleksiejowska (Алексьевка) nad rzeczką Czarną (Чорня, Резочка), Horodniki (Огородники) nad rzeką Ordynką (Водринка), Zawalipuczy (Zawalipucie, Завалипутье), prawem lennym wieczystym. Dn. 04 02 1634 Źródło: ML 108 k. 073,10

Nadanie Pawłowi Wadaszyńskiemu dóbr po zdrajcach Siemionie i Fiedorze Skrabinach bojarach, derewni Nizinki, Skolkono pustosz, Natanowsczyzna, a po Nikiforze Afanasowiczu Szieckim w ujeździe poczepskim derewnię Szejczy, derewnię Zamalipusy (Zawalipucie, Завалипутье), Horbacze (Harabocze, Хоробочи), prawem lennym wieczystym. Uwaga! Najwyraźniej informacja o zdradzie Skrabinów była nieprawdziwa, skoro w 1635 roku Wadaszyński przekazał im Zawalipucie i inne miejscowości. Niepewna jest również informacja o Zawalipuciu, które wg innego dokumentu w 1634 roku zostało nadane Maciejowi Ruckiemu. Dn. 23 08 1633 Źródło: ML 110 k. 148,20

Żłobino злобинка

Nadanie derewni Żłobino (Злобинка) nad rzeką Niemołodwą (Немолодва), po bojarzynie Wasylu Prokopowym, derewni Orminо (ukr. Вормин, ros. Ормино) po Andrzeju Radzikowie „Chodzikowych Potakowa Kroszowym”, derewni Romodanowo (Чемоданова) nad rzeką Bobrzykiem na granicy z Kościelskim i zawalipucińskim (Завалипутье), sieliszcza Bacharycze (Бохаричи) polunajanowym [?] nad rzeką Kosią (Коста), sieliszcza Kazanowskie (Козанова, Козаково) nad rzeką Bobrzyk (Бобрик, Печня) po Andrzeju Iwanowym Kartaszowym, prawem lennym wieczystym, z placem w Poczepie. Dn. 30 12 1620 Źródło: ML 097 k. 128,10

Żórawki журавка

Nadanie dodatkowych gruntów Hrehoremu Dołmatowi. Król oznajmia, że już nadał mu derewnię Żórawki (ros. Журавка) po synu bojarskim Jakowie starym, derewnię Telaszy (ros. Телеши), Trzeciaki (ros. Третьяки) i derewnię Nadyna (ros. Надинка) po synu bojarskim Ihnacie Marcinowym. Okazało się jednak z inwentarza komisarzy smoleńskich, że w Żórawkach i Telaszach pewien syn bojarski Mienszy Lwow miał swoją część, zatem król zgodził się również i tę część nadać Dołmatowi, na tych samych prawach co w pierwszym przywileju. Dn. 30 12 1620 Źródło: ML 097 k. 126,10

Nadanie dóbr po Hrehorym Dołmacie Janowi Wysockiemu, który pojął wdowę po Dołacie, Katarzynę Zubrzycką chorążynę starodebską. Dołmat dzierżył derewnie po synu bojarskim Jakowie Starym: Żórawki (ros. Журавка), Telaszy (ros. Телаши), Trzeciaki (ros. Третьяки), Nadyna (ros. Надинка); po synie bojarskim Ihnacie Marcinowym i po Mienszy Lwowie dwie części w Telaszach i Żórawkach, po bojarzynie Iwanie Bajbaszkanowie pustosz Korzeniowo (Korniewo,) Dn. 05 03 1637 Źródło: ML 108 k. 567,10

MIEJSCOWOŚCI NIEZIDENTYFIKOWANE

? ? Nadanie Zygmuntowi Karolowi Radziwiłłowi krajczemu WKsL „włók in genere trzysta, to jest sto włók na osadę i pasznia zgodnych, a dwieście lasu na robienie towarów”. Prawem lennym wieczystym. Dn. 15 04 1634 Źródło: ML 108 k. 114,10

? Zgoda dla Zygmunta Karola Radziwiłła krajczego WKsL na ustąpienie dowolnej osobie (pozostawiono okienko) „włók in genere trzysta, to jest sto włók na osadę i pasznię zgodnych a dwieście lasu na robienie towarów”, prawem lennym wieczystym. Dn. 09 05 1634 Źródło: ML 108 k. 145,20

Tagi .Dodaj do zakładek Link.